انتظار چند ساله

سلام عزیز دلم. نمی دونی که چقدر دوست دارم و عاشقتم.    

خوشگل مامان. نمي دوني كه چقدر منتظر اومدنت بودم. روزي كه با ناباوري تمام فهميدم كه خداي بزرگ و مهربان يه هديه بهم داده دست از پا نمي شناختم. از خوشحالي زياد گريه مي كردم. بابا محسن هم احساس منو داشت. حتي مامانا و بابايي و مامان جون و باباجون. همه خوشحال بودند. آخه خداوند مهربان تو رو بعد از سالها انتظار به ما داده بود. عزيز دلم خوشحالي ما وقتي بيشتر شد كه فهميدم اين هديه خداوند به ما يه دختره. خدايا شكرت. با توكل به خدا و مراقبتهاي زياد بالاخره روز 7 بهمن اومد. ساعت 10و بيست دقيقه صبح در بيمارستان پارسيان به دنيا اومدي. چه لحظه اي بود لحظه به دنيا اومدنت. خانم دكتر مريم باوريان تو رو به دنيا آورد. بعد تو رو آورد و صورت قشنگت رو به صورت مامان الهام نزديك كرد و گفت ببين خدا چه دختري بهت داده. همه اومده بودند بيمارستان. مامانا و بابايي و باباجون و عمه زهرا و زنعمو سعيده و عمو حسين و دايي حميد و زندايي محبوبه و دايي حامد و خاله زهره و خاله منصوره و زنعمو زهرا و ... .

همه خوشحال بودند.